Jak podłączyć centrale i stacje odbiorcze Satel do Safestara?
O filmie
Nagranie webinaru o integracji Safestara z urządzeniami Satel. Zobaczysz, jak przez konwerter RS-232/Ethernet podłączyć istniejące stacje odbiorcze, jak ustawić monitorowanie w Perfecie i Integrze w formatach Contact ID i SIA oraz jak w Safestarze dodać urządzenie, opisać strefy i linie i sterować Integrą z modułem ETHM.
W filmie dowiesz się
- jak podłączyć starsze stacje odbiorcze Satela przez konwerter RS-232 na Ethernet (np. Moxa) i przetestować je równolegle z dotychczasowym oprogramowaniem,
- czym różnią się formaty Contact ID i SIA i dlaczego SIA przekazuje do Safestara nazwy stref, linii i użytkowników,
- jak ustawić monitorowanie w Perfecie i Integrze: kody zdarzeń, domena dev01.safestar.pl zamiast adresu IP, klucze stacji, identyfikatory, transmisja testowa,
- jak dodać urządzenie Satel w Safestarze, przypisać profil sygnałowy i dopisać kartę SIM,
- jak działa integracja dwukierunkowa Integry z modułem ETHM: sterowanie wyjściami i strefami w konsoli i w SafestarGO oraz opcja „Stan strefy wpływa na uzbrojenie obiektu”.
Rozdziały
- 0:00Dwie metody podłączenia urządzeń Satel
- 0:34Stacje odbiorcze i konwerter RS-232 na Ethernet
- 3:44Testy równoległe (bocznikowanie)
- 4:46Formaty transmisji: Contact ID i SIA
- 12:37Perfecta: monitorowanie w Contact ID
- 14:23Domena, klucze stacji, priorytety i transmisja testowa
- 18:39Perfecta: monitorowanie w SIA i szyfrowanie
- 23:07Integra: monitorowanie w Contact ID i SIA
- 26:56Kody zdarzeń i testy w Integrze
- 28:32Integracja dwukierunkowa z modułem ETHM
- 33:01Dodawanie urządzenia Satel w Safestarze: karty SIM i profile sygnałowe
- 37:55Kody Contact ID w ostatnich rekordach
- 38:50Sterowanie wyjściami i strefami
- 44:46Opis linii i użytkowników
Transkrypcja
Pokaż transkrypcję
Chciałem przywitać wszystkich, którzy przybyli. Dzisiejszy webinar będzie poświęcony integracji Safestara z urządzeniami Satela. Może zaczniemy od tego, że w ogóle są dwie metody podłączenia urządzeń Satel do Safestara. Pierwszą metodą jest podłączanie bezpośrednie urządzeń, tak jak to przeważnie robicie, ale bardzo często zdarza się, że agencje ochrony mają już swoje stacje odbiorcze Satela i takie stacje też można do nas podłączyć – i może właśnie od tego zacznę. Satel produkował kiedyś karty, które przeważnie mieściły się w komputerach starszej daty.
Były to karty bazowe telefoniczne z wyjściem RS-owym. Widać teraz na ekranie, powinno być przynajmniej widać. Taka karta tak naprawdę z komputera korzystała tylko z zasilania. Można było ją podpiąć do linii telefonicznej, a następnie tutaj jest gniazdo RS-232, wychodziło się z powrotem przeważnie do tego samego komputera i już można było odbierać sygnały. Takie karty były rozbudowywane o kolejnych 15 kart.
Można było dawać kolejne linie telefoniczne, w późniejszym czasie internetowe. I tak naprawdę ludzie mieli dwie wersje: niektórzy mieli właśnie tę kartę jako bazową, kartę główną, potem rozszerzenia. W późniejszych czasach jako główną kartę można było stosować na przykład kartę internetową, czyli podłączaliśmy internet ze stałym adresem IP i można było prowadzić komunikację, odbierać sygnały z urządzeń Satela po GPRS-ie, teraz już LTE, czy na przykład w Integrze ETHM-em. To dwie główne karty bazowe, oczywiście identyczne były rozszerzenia – może nie będę pokazywał, ale one już nie miały wyjścia RS-owego i wyglądały w ten sposób. Niektórzy może mają jeszcze takie stacje: obudowy produkowane bezpośrednio przez Satela, obudowa rackowa, w którą można było takie karty wsadzić, one pobierały zasilanie tylko i wyłącznie z tej obudowy i dalej wychodziliśmy takim RS-em do komputera.
Jeżeli chodzi o podłączenie takich kart do nas, to wygląda to w taki sposób, że do tej pierwszej, głównej karty bazowej mamy na przykład podłączony komputer. Możemy go odpiąć i ten mały RS przepina się do innego urządzenia, do konwertera RS-a na Ethernet. Przykładem takiego konwertera jest dosyć popularny produkt firmy Moxa. Dla przykładu otworzyłem tutaj takie jednoportowe urządzenie, to jest strona producenta. Generalnie konwertuje to RS-232 na Ethernet, dosyć dobrze sobie z tym radzi – to żadna reklama Moxy, ale jest to dosyć długo znany produkt na rynku, w miarę nieawaryjny. Oczywiście nie ograniczamy zastosowania do Moxy, jak ktoś ma inne urządzenia i działają, to można je wykorzystać.
Ten, który pokazuję, jest akurat jednoportowy, są 2-, 4-, 8-portowe, w zależności od tego, jak dużo sprzętu chcecie transmitować do Safestara. Odpinając tę kartę od komputera i przepinając do Moxy, można te sygnały transmitować do nas. Wymagany do tego będzie stały adres IP i przekierowany port w firmie. My podłączamy się do takiego portu i te sygnały będą w Safestarze widoczne. Bardzo często zdarza się moment, w którym jeszcze używacie swojego oprogramowania, a chcielibyście już sprawdzać, czy w Safestarze te sygnały będą schodziły.
Tak naprawdę jest możliwość tak zwanego bocznikowania, są specjalne trójniki, można je samemu wykonać albo spróbować gdzieś zakupić. W tym momencie Safestar prowadzi tylko nasłuch na porcie. Główną stacją pozostaje na ten moment to, co macie, a sygnały, które docierają do tej stacji, są też transmitowane do nas. Więc na czas testów zawsze można to zdublować. W momencie, kiedy testy się zakończą, można zostawić tylko jeden transmiter, żeby stacja Safestar potwierdzała już odbiory sygnałów i prawidłowość działania.
Pokrótce, jeżeli chodzi o stacje pośrednie i to, że można je podpiąć, to by było tyle. Kolejną ważną informacją są formaty transmisji, które przechodzą przez takie stacje bezpośrednio, czy to do oprogramowania, które gdzieś macie, czy już teraz do Safestara. Wygląda to tak, że głównymi formatami transmisji są Contact ID, pewnie dobrze wszystkim znany – jest to dosyć stary format wymyślony na potrzeby linii telefonicznej – oraz troszkę nowszy format transmisji, SIA. Oczywiście SIA ma dosyć sporo rozszerzeń, nie będę się zagłębiał we wszystkie rozszerzenia, które gdzieś istnieją, i opowiem pokrótce, czym tak naprawdę różni się Contact ID od SIA. Może pozamykamy karty, które są nam już niepotrzebne.
OK. Teraz na ekranie wyświetlam jedno z urządzeń, to też jest Satel, który chodzi po Contact ID. Na przykładzie jednego z sygnałów opowiem, jak wygląda przekazywanie sygnałów do Safestara z takich urządzeń. Nie będę się zagłębiał w szczegóły budowania ramki i co w skład tej ramki wchodzi, tylko co wchodzi w skład samego sygnału przekazywanego do stacji monitorowania. Pierwszą rzeczą, która jest wysyłana po Contact ID, jest identyfikator urządzenia.
Tutaj akurat zaznaczam myszką, to są cztery znaki. 4 znaki, które nie są tylko cyframi, może tam być też od A do F, czyli mamy zakres od 0 do 9 plus A do F i to są 4 znaki. Następną rzeczą, która jest wysyłana, jest wiadomo – zdarzenie. Zdarzenia są trzyznakowe, na przykład 401 – uzbrojenie czy rozbrojenie obiektu, alarmowe 130, 140. Przed tymi trzema znakami przeważnie zawsze stoi literka E albo R.
Ta literka świadczy o tym, czy to jest nowy sygnał, czy jego zakończenie. W przypadku rozbrojenia i uzbrojenia mamy sygnał uzbrojenia i rozbrojenia jako E i R, i w przypadku alarmu – początek alarmu, zakończenie alarmu czy jakiegokolwiek sygnału. Więc to jest kolejna składowa. Następną rzeczą, która pojawia się w Contact ID, jest strefa. Numer strefy.
Numery stref zaczynają się od 01, a że mamy dwie cyfry, to wiadomo, ile tych stref zmieścimy. Co ciekawe, jest też strefa 00, ale ona jest wysyłana z urządzeń w przypadku, kiedy strefy nie istnieją. Na przykład jeżeli są nadajniki Satela czy też innego producenta, ale nadajniki, które nie posiadają stref, to bardzo często się zdarza, że jest wysyłane 00, czyli brak strefy. Kolejnym elementem wysłania takiego sygnału jest trzycyfrowy numer linii lub numer użytkownika. W tym miejscu pojawia się to jako jedno i to samo.
My rozróżniamy, czy jest to użytkownik, czy linia. Do tego też przejdę – w momencie, kiedy będziemy opisywać linie, powiem, w jaki sposób to wygląda – ale w skrócie centrala wie, że jeżeli mamy uzbrojenie strefy pierwszej, to wysyła nam numer użytkownika, na przykład administrator 001, a w momencie, kiedy mamy alarm z linii 5, to dostajemy sygnał, że jest to alarm ze strefy 1 z linii 5. Więc rozróżnienie jest, bo jest zależne od sygnału, i tak naprawdę jest to ta sama wartość, czyli mamy cyfry określające numer linii lub cyfry określające użytkownika. I to tyle, jeżeli chodzi pokrótce o sam Contact ID. Pokażę teraz SIA i niezaprzeczalną zaletę tego formatu nad Contact ID.
Jest to, jak już mówiłem, nowszy format i mamy tutaj troszkę inaczej zbudowaną składnię tego, co do nas przychodzi. Pierwsza rzecz to identyfikator i on już nie jest ograniczony do czterech znaków. Dalej jest ograniczony do znaków heksadecymalnych, czyli od 0 do 9 i od A do F, ale to już nie są cztery znaki. Oczywiście Satel akurat ogranicza to do sześciu znaków, to też niefajne, ale już jest ich 6, a nie 4. Jest bardzo dużo producentów, którzy nie ograniczają tego aż tak bardzo, można wpisać 10–16 znaków i wtedy można bardzo sobie uporządkować nadajniki u siebie w systemie, bo na przykład są urządzenia, w których można wpisać numer seryjny urządzenia albo adres MAC urządzenia i wtedy mamy 10–12 znaków, one są bardzo niepowtarzalne, mała szansa, żeby przez przypadek wpisać sobie na stacji dwa takie same urządzenia i wysyłać sygnały, które po prostu będą się pokazywać jako jedno.
Tutaj składnia jest zbudowana, tak jak powiedziałem, w ten sposób, że identyfikator jest już trochę większy, to jest bardzo duży plus. Drugą rzeczą są kody. To już nie są trzycyfrowe kody, tylko dwuznakowe, czyli mamy litery, i każda para tych liter oznacza zupełnie inny rodzaj alarmu. Następnie oczywiście przekazywany jest numer strefy i numer linii, tak samo jak w Contact ID, z taką różnicą, że jeżeli producent urządzenia postanowi je wysyłać, to można zobaczyć w Safestarze nazwy linii, nazwy użytkowników i nazwy stref. I to jest dosyć kluczowa rzecz, bo bardzo często na obiektach zdarza się tak, że jedzie technik, robi dosyć duży system, powiedzmy, że uda się wydrukować ten opis linii, ktoś go przeniesie do systemu, do Safestara, zrobi opis tych linii, jest fajnie, a potem przychodzi modernizacja takiego systemu, linii już nikt nie pozmienia, jak zwykle nie zostanie zrobiony opis, a nie mówię nawet o sytuacji, w której w firmach zmieniają się użytkownicy, po prostu zmienia się imię, nazwisko, a na stacji jest stara lista.
W przypadku formatu SIA bardzo często te nazwy są wysyłane, więc operator, odbierając sygnał, będzie widział, że jest to użytkownik 50, i może się okazać, że będzie napisane „Andrzej Nowak”. Wszystko zależy od tego, czy centrala to wysyła – na przykład Integra potrafi to dobrze wysyłać, Perfecta już trochę mniej, ale też próbuje sobie radzić. Tak wygląda sam format komunikacji i, tak jak mówiłem, niezaprzeczalnie jest to nowsze i trochę ciekawsze rozwiązanie, i jeszcze jedna, najważniejsza rzecz, która mówi o tym, że jest to lepszy format: możemy go odbierać bezpośrednio w Safestarze. Bardzo wiele firm, które obsługujemy, ma swoje koncentratory SIA i tak naprawdę nie trzeba się ograniczać do wysyłania do nas komunikacji tylko z Satela, możecie wysyłać z bardzo wielu central, bardzo wielu nadajników, które obsługują format SIA, czyli mając jeden koncentrator, obsługujecie odbieranie sygnałów z wielu, wielu urządzeń. Tutaj bardzo polecam korzystanie z formatu SIA.
Dobrze, jeżeli chodzi o same formaty, to w bardzo małej pigułce i pobieżnie to tyle. Może pokażę, w jaki sposób ustawić w samym Satelu komunikację do nas – pokażę na przykładzie Perfecty i na przykładzie Integry, więc może Perfecta. Do Perfecta Soft nie jest podpięty system, jest to po prostu pusty szablon. Przechodzimy do zakładki Funkcje – Monitorowanie. Wygląda to w ten sposób, żeby prawidłowo zrobić komunikację do nas, na przykład na Contact ID: należy oczywiście włączyć monitorowanie, wybrać Contact ID.
Najważniejsze jest, żeby to były wszystkie kody, nie wybrane. Bardzo często dzwonicie, mówicie, że nie działa, nie schodzi, a wszystko jest dobrze zaprogramowane. A okazuje się, że ktoś wybrał „kody wybrane”, po czym nie wybrał kodów, które mają do nas schodzić. Oczywiście jeżeli ktoś jest zaawansowany, rozumie to, co chce wysyłać z centrali, to można dać kody wybrane i uzupełnić tabele kodów, które mają być wysłane do stacji monitorowania. W momencie, kiedy jest to prosta, podstawowa konfiguracja, polecam wszystkie kody, na pewno zejdą.
Identyfikator centrali – uzupełniamy. Jeżeli mają Państwo swoją listę numeracji, to wiadomo, wybieracie 4 znaki, które są zaprogramowane, i w Safestarze przepisujemy je tutaj. W momencie, kiedy korzystają Państwo z naszego koncentratora Satel z komunikacją Contact ID – jest taki koncentrator – automatycznie jest nadawany ten identyfikator, trzeba go tutaj przepisać. Wybieramy kolejno format Satel, protokół TCP i adres stacji monitorowania. Tutaj na chwilę się na dłużej zatrzymam.
Bardzo często wpisywane są tutaj adresy IP. Ogólnie nie polecam takiej praktyki, jeżeli oczywiście centrala obsługuje domeny, lepiej wpisać domenę. Domena jest własnością kogoś, kto ją kupił, adres IP niekoniecznie. To, że operator zapewnia adres IP, nie znaczy, że on jest u kogoś na wieczność, a jak się opłaca własną domenę, to raczej jest już z nami na długo, potem bardzo łatwo pod domeną podmienić taki adres IP. Przygotowaliśmy domenę specjalnie pod nadajniki.
Jest dostępna do sprawdzenia w instrukcjach, nie tych na stronie internetowej, tylko tych w Safestarze. Pod własnym nazwiskiem w prawym rogu są instrukcje. Tam jest instrukcja danych do urządzeń, jest tam domena, nazywa się dev01.safestar.pl, „dev” jak „device”. Następnie wybieramy port, on też dla koncentratora ogólnego jest w tej instrukcji. Przechodzimy do zakładki, rozwijamy „Zaawansowane” i tutaj w przypadku Contact ID wymagany jest klucz stacji i klucz GPRS.
One też są zawarte w tej instrukcji, należy te dwa pola uzupełnić. Oczywiście odsyłam też do instrukcji, bo to, co mówię, jest zapisane w jednej z instrukcji na stronie. Krzysztof pokazywał, gdzie są instrukcje, więc też odsyłam do tych instrukcji. Jakby czegoś tam brakowało w już stworzonej instrukcji i widzicie na przykład, że czegoś nie ma, zapraszam do napisania na pomoc@safestar.pl. Bardzo chętnie rozbudujemy te instrukcje, więc tutaj nie mam problemu.
Klucz stacji Satel i klucz stacji GPRS muszą być uzupełnione. Pominiemy sobie monitorowanie SMS i audio. Priorytety monitoringu – w przypadku Perfecty jest to dosyć ważne, wybierają Państwo, z której karty SIM czy z czego ma najpierw skorzystać taka centrala. Bardzo często pojawia się tu karta SIM1, nie GPRS, tylko SMS – to już nie pójdzie. Pasowałoby wybrać właśnie format komunikacji typu GPRS, na którym SIM-ie, i na przykład ustawić jego kolejność.
Jeżeli wkładacie dwie karty SIM, jest kolejność. Najpierw próbuje wysłać sygnały z pierwszej, potem z drugiej. Następnie wybieramy liczbę prób takiego wysyłania, jeżeli na przykład jest problem komunikacji ze stacją. Wysyłamy na przykład podwójnie, trzy razy taką próbę, zanim centrala zgłosi błąd i przejdzie na przykład na drugą kartę SIM. Odstępy między próbami to też jest rzecz, która jest dosyć ważna, żeby centrala nie robiła od razu trzech prób, bo jak da się jedną sekundę, to raczej nic się nie zmieni – nie było komunikacji ze stacją, to po sekundzie prawdopodobnie też nie będzie. Ale też nie popadałbym ze skrajności w skrajność, nie ustawiłbym ani jednej sekundy, ani, nie wiem, pięciu godzin, bo się okaże, że sygnały nigdy nie wyjdą.
Takie optimum to bardzo często minuta, ale oczywiście każdy ustala to sobie indywidualnie. Kolejną ważną rzeczą jest transmisja testowa.
Transmisja testowa. W przypadku Perfecty jest to specyficznie zrobione, bo można ustawić inne testy w czasie, gdy czuwa, i w czasie, kiedy nie czuwa. Są inne testy, inny okres testowania. Polecam ogólnie ustawiać zawsze taki sam okres testowania, na przykład raz na pół godziny. Kiedyś w agencjach ochrony bardzo często ustawiano test raz na dobę, wynikało to z oszczędności, bo to były SMS-y albo nadajniki radiowe, które po prostu nakładały się na siebie i zbyt częste sygnały też nie były dobre.
W przypadku GPRS-u, LTE nie ma to dużego znaczenia, oczywiście jest to większy pobór transferu, ale mieści się w granicach przyzwoitości, więc zawsze warto testować trochę częściej, na przykład raz na pół godziny. Transmisja testowa niezależnie od zdarzeń – i to by był koniec. Wracając jeszcze do jednej rzeczy, która jest tutaj na samym końcu: to jest ten magiczny wybór zdarzeń, czyli jeżeli zrobili Państwo nie wszystkie zdarzenia, tutaj można zaznaczyć konkretnie, które mają schodzić do stacji monitorowania, a które nie. Wrócę do góry: to był Contact ID na wasze stacje pośrednie, czyli jak macie odbiorniki Satela, lub do naszego ogólnego koncentratora Satel, a w momencie, kiedy macie już koncentrator w formacie SIA w Safestarze, to warto wysyłać to w SIA i może to pokażę. Tu będzie niedużo zmian, tylko początkowe, czyli nie wybieramy wtedy Contact ID, CID, tylko SIA, znowu wszystkie kody i teraz widzimy, że jest możliwość dodania sześciu, nie czterech znaków.
Możemy tam wpisać A, B, 1, 2, 3, 4. Już mamy sześcioznakowy identyfikator wysyłania sygnałów, poniżej jest coś takiego jak opcje SIA – „Wysyłaj nazwy” – i jeżeli to zaznaczycie, to powinny się wysyłać nazwy linii, nazwy użytkowników i nazwy stref, ale w przypadku Perfecty to nie jest reguła, bo spotkałem się już z Perfectami, które nie wysyłają nazw, i spotkałem się też z Perfectami, które te nazwy wysyłają. Nie jestem pewien, czy to zależy od wersji oprogramowania, bo nigdy nie sprawdziłem, czy jest to zależne od jakiegoś starszego softu. Ale były softy, które dobrze to wysyłały, i były takie, które nie wysyłały tych nazw w ogóle. Do tego mamy coś takiego jak znaki narodowe – nie polecam nigdy z tego korzystać, bo z kodowaniem bardzo często bywają problemy, potem wyskakują jakieś szlaczki, więc można spróbować, ale lepiej po prostu zapisywać nazwy stref, linii, użytkowników bez polskich znaków.
Jest to prostsze i na pewno bardziej zunifikowane. Przechodzimy dalej. Tu jest bardzo istotna zmiana. Format protokołu. Nie wybieramy już Satel, tylko SIA IP.
Pozostawiamy dalej TCP, bo to jest dosyć dobry protokół komunikacji, nie polecam UDP. Następnie wybierzemy adres stacji. Tak jak powiedziałem, tam jest dev01.safestar.pl i oczywiście inny port. Jeżeli mają Państwo swoje koncentratory, to znacie te porty. Jest też ogólny koncentrator SIA – taki istnieje – na niego polecamy bardziej testowe urządzenia albo takie, które mają bardzo unikalny identyfikator, na przykład numer seryjny centrali czy adres MAC centrali, wtedy jest bardzo duża pewność, że one się nie powtarzają w systemie.
Więc dopisujemy, ja nawet dopiszę. W tym przypadku tak by to wyglądało, jakiś przypadkowy port. OK. Nie korzystamy w ogóle z klucza stacji ani z klucza GPRS, bo nie jest to wymagane dla SIA. Korzystamy za to z samej stacji, tu jest okres testu IP – chodzi o okres testów w drugą stronę, czyli centrala testuje sobie łączność ze stacją, czy stacja odpowiada, bo same testy są dalej na dole i ta dolna tabelka się nie zmienia.
Jest możliwość szyfrowania komunikacji SIA, bo SIA posiada możliwość szyfrowania. Jest to specyficzne szyfrowanie, SIA szyfruje tylko samo zdarzenie, czyli nie szyfruje ani tego, z jakiego obiektu przychodzi alarm, ani o której godzinie, tylko szyfruje konkretnie to, co to za zdarzenie. Jeżeli macie własny koncentrator i chcielibyście używać szyfrowania, można je włączyć, wtedy podaje się klucz szyfrujący, on jest zawsze stały dla koncentratora. Trudno mi powiedzieć, czy warto tego używać, dlatego że bardzo dużo central nie posiada szyfrowania, a jeżeli koncentrator jest szyfrowany, to musi być to szyfrowanie włączone. Spotkałem się z centralami, które po włączeniu szyfrowania nie odpowiadały prawidłowo koncentratorowi, więc zostawiam do wyboru – raczej nie.
I to by było tyle, czyli mamy dwa sposoby wysyłania tego do Safestara: albo Contact ID i koncentrator ogólny Satel, albo właśnie koncentratory SIA, które gorąco polecam z uwagi na wysyłanie także nazw. Dobrze, Perfecta. Na szybko omówię to samo w Integrze. W zakładce Monitorowanie należy zaznaczyć oczywiście monitorowanie ETHM, jeżeli korzystacie z modułu ETHM, i monitorowanie GPRS, jeżeli z takiego modułu też korzystacie, bo oczywiście Integra pozwala na komunikację dwoma nadajnikami. Wybieramy, czy ma być tylko stacja pierwsza, czy druga – to jest dokładnie tak samo jak w Perfecie.
Do tego dochodzi nam możliwość niemonitorowania restartów modułów – nie wiem, czy ktoś z Państwa się kiedykolwiek z tym spotkał, to jest dosyć ciekawy temat, bo w momencie, kiedy instalator wchodzi w centralę, programuje ją lub coś zmienia, na stację monitorowania schodzi bardzo wiele alarmów z restartów modułów. I to jest takie dosyć specyficzne. Satel dorobił tutaj taką funkcję „Nie monitoruj restartów modułów”, więc jak instalator wchodzi w centralę, to oczywiście schodzi sygnał o tym, że instalator jest w centrali, robi coś, zmienia. To jest wysyłane, ale nie są wysyłane te magiczne restarty modułów. Polecam sprawdzić, jak ktoś jeszcze tego nie widział, jeżeli nie jest to zaznaczone, jak dużo jest tych dziwnych sygnałów.
Dobrze. Bardzo analogicznie jak w Perfecie, tylko w trochę starszym wydaniu wizualnym. Załóżmy, że będziemy to wysyłać bezpośrednio do nas po protokole Satel, czyli Contact ID plus Satel, więc znowu mamy to samo. Tutaj domyślnie są podstawione kody wybrane, przechodzimy na Contact ID i wszystkie kody. Nie uzupełniamy tutaj sekcji dotyczącej telefonu.
Uzupełniamy sekcję Ethernet/GPRS, czyli znowu mamy domenę, port, w przypadku Satela klucz stacji i klucz GPRS. Format IP – Satel, protokół TCP i identyfikatory. Identyfikatory urządzeń, tak jak w przypadku Perfecty, cztery znaki, tutaj uzupełnia się ich więcej. To są identyfikatory dla partycji – nie mylić ze strefami – dla partycji. Niektórzy uzupełniają wszystkie osiem, można pewnie uzupełnić tylko pierwszą, ale nigdy nie zaszkodzi uzupełnić do końca.
Bardzo ważne, żeby uzupełnić też ostatnią, czyli z napisem „sys”, bo to są zdarzenia systemowe, więc warto ją też uzupełniać. Czyli mam uzupełnioną pierwszą i ostatnią, a najlepiej wszystkie do końca – i to tyle, jeżeli chodzi o samo monitorowanie Contact ID. To jest dosyć proste. Jeżeli chodzi o monitorowanie SIA, to tak samo: podmieniamy tutaj na wszystkie kody SIA, zmieniamy tylko port do transmisji danych, to nie ten sam port. Nie podajemy klucza stacji ani GPRS.
Zmieniam format transmisji na SIA – to jest bardzo istotne, bo bardzo często zostawiacie tutaj Satel i wtedy nie działa komunikacja. Więc tu musi być SIA, tu musi być TCP i tu już można uzupełnić – i znowu tylko 4 znaki. Na chwilę się przy tym zatrzymam. W Integrze domyślnie te dwa pierwsze znaki są wyłączone. Jest taka opcja jak „Zaawansowane”, tutaj można dodać identyfikatory sześcioznakowe.
Jeżeli to dodamy, pojawia się prefiks SIA – tak ładnie to Satel nazwał. Dodamy sobie AB i znowu nasz prefiks i mamy identyfikator. Oczywiście w Safestarze będzie to wyglądać w ten sposób, że mamy AB1234. To nie jest osobno, jest wysyłane jako jedno, więc nigdy do końca nie rozumiałem, czemu ktoś to rozdzielił, ale jest to sześcioznakowy identyfikator. OK, tu mamy omówioną możliwość wysyłania po SIA i możliwość wysyłania po Contact ID.
Przejdźmy jeszcze do ważnej zakładki, czyli kodów zdarzeń.
Kody zdarzeń – i tu jest taka podzakładka „Systemowe i pozostałe”. I tu mamy testy. Bardzo ważna rzecz, więc znowu uzupełniamy test, co ile ma być wysyłany – tam było co 30 minut do stacji pierwszej – zapisujemy i te testy będą się u nas odkładać. Zanim wyłączę DLOADX, żeby do niego nie wracać: w Safestarze mamy możliwość zarządzania, może nawet nie zarządzania, co dwukierunkowej komunikacji z Satelem Integra. Bardzo często dostajemy pytania.
Przepraszam, Paweł, pokaż jeszcze tylko, gdzie się włącza opisy w Integrze, bo było takie pytanie na czacie. Gdzie opisy? Nie, tutaj nie można ich wyłączyć. Ale w zakładce SIA IP tam jeszcze… Nie wiem, czy można je było wyłączyć – „Wysyłaj nazwy źródeł”, jest OK.
One są domyślnie włączone. OK, nie jest tak, że nie można ich włączać, tylko one są domyślnie włączone. Więc tutaj, tak jak było pod identyfikatorem sześcioznakowym. I one dobrze przechodzą z Integry. Oczywiście Integra czasami ma problem z polskimi znakami, bo to już widziałem, więc też proponuję unikać polskich znaków, ale jest taka opcja.
Dobra, przechodzimy dalej. Dobrze. Dlaczego chciałem się zatrzymać przy DLOADX-ie, a Artur mnie trochę tutaj wybił? OK. Mamy możliwość dwukierunkowej komunikacji z Satelem Integra z modułem ETHM i to jest bardzo kluczowe, co powiedziałem, dlatego że bardzo często jest to INT-GSM na przykład, czyli urządzenie GPRS-owe, i jest od was pytanie, bo tutaj coś nie działa w integracji, albo czy to też Perfecta z modułami i nie działa integracja.
Nie działa, dlatego że po pierwsze karta SIM nie ma przeważnie stałego adresu IP, a po drugie Satel komunikuje się z własną chmurą do sterowania tą aplikacją i tutaj tego nie ma. Jedynym miejscem, gdzie zostały wykonane prawidłowo integracje dwukierunkowe, jest Integra z modułem ETHM, tylko należy mieć wtedy na obiekcie u klienta stały publiczny adres IP i przekierowany port. To są dwie kluczowe sprawy i wtedy bardzo fajnie można tą Integrą sterować, można uzbrajać, rozbrajać strefy, zmieniać stany przekaźników, czyli wyjść w centrali. Jeżeli korzystacie z tych central do zarządzania jakimiś obiektami i tak naprawdę ten system na obiekcie służy wam, a nie klientowi, to jak najbardziej Integra z ETHM-em i stałym adresem IP super się sprawdza do zmiany stanów na przykład wyjść, czyli, nie wiem, włączenia oświetlenia, innych rzeczy na obiekcie, zamknięcia drzwi czy zwory elektromagnetycznej. Dobrze, dlaczego teraz o tym wspominam?
Dlatego, że należy włączyć taką integrację, a robi się to w module ETHM. Przy okazji konfiguracji modułu ETHM wspomnę, że bardzo ważną rzeczą jest wpisywanie serwera DNS, bo jeżeli gdziekolwiek korzystacie z domen, to serwer DNS musi być wpisany – ta nazwa musi zostać zamieniona na aktualny adres IP i robi to właśnie serwer DNS, na przykład google'owski 8.8.8.8 czy dosyć popularny Cloudflare 1.1.1.1. To taka dygresja, ale bardzo ważne, żeby wpisywać serwery DNS – w Perfecie, tak samo w jakimkolwiek urządzeniu serwery DNS zawsze powinny być uzupełnione. To jest bardzo ważne. W przypadku, gdy korzysta się z kart SIM, bardzo ważną rzeczą jest też prawidłowe wpisywanie APN-u, nazwy APN-u, bo to determinuje w ogóle połączenie przez internet.
O ile SMS-y gdzieś tam schodzą, jeżeli ktoś z nich korzysta, to transmisja internetowa nie będzie działać bez prawidłowo wpisanego APN-u do samej karty SIM w nadajniku lub centrali. Dobrze, jest tutaj zakładka, w której należy zaznaczyć integrację i podać port tej integracji. Domyślny jest czterocyfrowy, ja zawsze polecam zmienić port z domyślnego na jakąś wariację tego portu, najlepiej pięciocyfrową. Macie do dyspozycji od 0 do 65 tysięcy portów. A propos sieci komputerowych – w ogóle nie powinno się stosować portów poniżej tysiąca, bo to są porty zarezerwowane, ale ja uważam, że nawet poniżej 10 tysięcy nie warto.
Zawsze jest to troszkę bezpieczniej, skanery sieciowe rzadko dochodzą bardzo wysoko, ktoś się musi uprzeć na skanowanie adresu IP, żeby dotrzeć do 60-tysięcznego portu, więc zawsze warto zrobić sobie wysoki port, na przykład 40 tysięcy – dodać 4 z przodu i mamy 47904, to niestandardowy port dla tej usługi. Oczywiście taki sam port należy przekierować w routerze. I tak naprawdę tyle. Oczywiście jeżeli macie realnie podpięty moduł ethernetowy, tutaj na dole należy sprawdzić, czy on w ogóle uzyskał adres IP, czy prawidłowo jest pobrany adres MAC, czy on się komunikuje ze światem zewnętrznym. I w tym momencie mamy gotowy system.
Wrócę jeszcze trochę do góry, tu jest „Używaj DHCP”. Nigdy nie polecam używania adresów nadawanych automatycznie, bo te adresy bardzo często się zmieniają w sieci po restartach routerów. Trzeba mocno wiedzieć, jak w sieci dłubać, żeby dobrze korzystać z DHCP, ustawiać je statycznie i mieć nad tym kontrolę i zarządzanie. Wpisujecie na stałe te adresy, zawsze ten sam. Dobrze.
Tyle w ramach integracji od strony samego Satela. Przejdźmy do Safestara, bo to nas najbardziej będzie interesować. Jakby było jakieś pytanie, to… Nie, tak, tak. Wróćmy.
Tutaj pokazywałem urządzenia, które już są dodane. W tym przypadku jest to urządzenie, które zostało dodane jako SIA. Został też wybrany typ nadajnika. Może to edytuję: podczas dodawania nadajnika wchodzicie w Konto, Urządzenia i Dodaj nowe urządzenie, wybieracie własne konto, następnie wybieracie typ urządzenia. I w tym przypadku, jeżeli chodzi w ogóle o transmisję Contact ID czy SIA, można wybierać, czy to dedykowane dla Satela, czy na przykład po prostu nadajnik stacjonarny.
Nie ma to znaczenia w 90% przypadków. Najważniejszy jest moment, kiedy rzeczywiście chcecie sterować Integrą – wtedy musi być wybrany ten typ urządzenia, bo dla tego typu urządzenia pojawi się zakładka Integracja. Więc jeżeli nie integrujecie, to nie ma to znaczenia, może to być Satel ETHM-SMET, nadajnik stacjonarny. Jeżeli jest to integracja dwukierunkowa, musi zostać wybrany Satel ETHM-SMET. W tym przypadku zostanie automatycznie nadany identyfikator.
Ten identyfikator wpisujemy w centrali. Dodajemy koncentrator, z którego korzystamy. W naszym przypadku jest to koncentrator ogólny. Dodajmy, do którego obiektu ma być przypisana centrala, i zapisujemy zmiany. Tu jest jeszcze karta SIM, warto pamiętać o dopisywaniu kart SIM.
Wiem, że mało ludzi korzysta już z SMS-ów w nowych urządzeniach, w starych bardzo często, już coraz mniej, ale kartę SIM warto dopisywać w celach ewidencyjnych. Ona tutaj się pojawia. Oczywiście jeżeli z numeru telefonu danej karty zszedłby SMS, a karta jest dodana do tego urządzenia, ten sygnał pojawi się w tym urządzeniu. Ale oprócz tego macie ewidencję samych kart SIM: telefon, numer karty SIM, PIN, PUK, data ważności, czy jest internet, czy jest stały adres i jaki jest ten stały adres. Warto to sobie dodawać, potem jest to fajnie zewidencjonowane – same korzyści, wręcz bym powiedział.
Dobrze, przechodzimy dalej. Jak już jest utworzony nadajnik i zakładamy, że schodzą nam jakieś sygnały, to bardzo ważną rzeczą jest samo opisywanie sygnałów. W tym przypadku korzystamy z formatu SIA, więc zawsze proponuję, żeby dla każdego użytkownika, dla każdego konta, dla każdego klienta tworzyć sobie swoje szablony profili, żeby nie zmieniać profili takich jak SIA czy Contact ID indywidualnie w każdym urządzeniu, dlatego że te sygnały w 90% są zawsze takie same w każdej centrali. Wtedy tworzycie własny profil sygnałowy, w którym określacie, które konkretnie zdarzenia mają wchodzić na konsolę, czy mają wchodzić głośno, czy mają być ciche, czy w ogóle się na niej wyświetlać – określa się to raz, a później dopisuje do takich urządzeń. Tutaj warto poświęcić chwilę i zbudować sobie taki profil, po czym przypisać go do urządzenia.
Dodam tylko, że w pewnym momencie w Safestarze powstała taka opcja, że w edycji samego profilu jest możliwość dopisania, do jakich typów urządzeń – tak jak tu wybraliśmy typ Satel ETHM – podstawia się jaki szablon. Czyli wybierając typ nadajnika, automatycznie pojawi nam się nasz szablon, który stworzyliśmy, i nie trzeba go wtedy tu przypisywać. Jeżeli już mamy to przypisane, wiemy, jak nasze alarmy będą wyglądać, czyli co każdy kod oznacza i czy jest dla nas alarmem, alarmem krytycznym czy informacją, można przejść do ostatnich rekordów i tutaj będzie widać te nazwy. Jest tam opóźnienie około 5 minut, więc sygnały, które zejdą w międzyczasie przez 5 minut, mogą jeszcze nie pokazywać nazw, ale w momencie, kiedy minie ten okres, to tak jak tutaj, jest na przykład BA i to jest już znany kod, czyli mamy alarm włamaniowy, jest strefa pierwsza – strefę pierwszą kolega nazwał „SIA” – i linia siódma, w tym przypadku bez opisu. Może tu się znajdzie coś, co ma ładnie opisane – i jest.
Mamy alarm włamaniowy, jest to opisane i nazwy przechodzą dosyć ładnie. Jeżeli chodzi o urządzenie z Contact ID, to wygląda to podobnie, czyli przechodzimy do sygnałów, wybieramy profil sygnałowy typowo jako Contact ID, tu mamy swój, skopiowany jako „standard Contact ID”. Do tego kolega dorzucił sobie tutaj jeszcze jakiś drugi szablon. Ale przejdźmy do samego Contact ID. Widać opisy linii, czyli opis zdarzeń, mamy tam E121 – alarm pod przymusem.
Jakby było R121, to pewnie byłby koniec tego alarmu. W ten sposób czyta się te kody. Nie wiem, czy warto je znać, ale na pewno warto zapoznać się z tą tabelą i sprawdzić, jakie sygnały mogą schodzić z takich systemów, jakie schodzą i do czego służą. Dobrze, przejdźmy do tej magicznej zakładki Integracja, bo w przypadku Integry mamy możliwość tej integracji. W tej zakładce pojawia nam się adres IP urządzenia i port.
Ja w tym momencie nie mam tutaj czego wpisać. Jeżeli wpiszecie błędny adres IP, system pokaże, że nie jest w stanie połączyć się z urządzeniem. Jeśli adres IP i port będą poprawne, ta zakładka przejdzie dalej i wyświetli wam się tu adres IP oraz port. Do tego można dodać kod użytkownika – jeżeli operator ma móc korzystać z uzbrajania, rozbrajania stref i zmiany wyjść, to ten kod musi tu być wpisany, a w samej Integrze ten kod musi na to pozwalać, żeby użytkownik tego kodu mógł na przykład rozbrajać strefy czy zmieniać stany wyjść. Więc jeśli go tu wpiszecie, operator będzie miał możliwość uzbrajania, rozbrajania i zarządzania centralą.
Po czym będzie widać, że ta centrala się podłączyła? W zakładce Sterowanie pojawią się wszystkie wyjścia, które są dostępne w centrali. To jest Integra 64, więc pojawia się aż 64 wyjść. Jeżeli chcecie pokazać takie wyjście klientowi w SafestarGO, na przykład do jego użytku, to trzeba opisać nazwę wyjścia. Więc zmieniając nazwę wyjścia z pustej na jakąś konkretną, możemy je pokazać operatorowi, możemy w SafestarGO klientowi.
W tym momencie takie wyjście pojawi się w samej konsoli lub w SafestarGO. Wspomnę też, że w SafestarGO, żeby klient mógł sterować, uzbrajać samą centralę, musi podczas dodawania obiektów wpisać prawidłowy swój kod dostępu do centrali alarmowej. To jest bardzo ważne. OK, tu mamy opisy wyjść, ale zostają nam strefy. Te strefy się tutaj nie pojawiają w sterowaniu.
Żeby strefy się pojawiły, trzeba je dopisać w samej edycji obiektu. Nie, może przejdę – tutaj Artur będzie miał tego dużo, więc nie wiem, czy nie zrobimy sobie jakiegoś obiektu, który nie ma stref. Albo nie, dobra, niech będzie, pokażemy na przykładzie. Dobrze, przechodzimy do edycji obiektu, do zakładki Strefy/linie. Zacznijmy od stref.
Może dodam nową strefę. Jeżeli mamy urządzenie Satel, to wybieramy urządzenie, z którego chcemy pozyskiwać informację o tym, czy strefa jest uzbrojona, czy rozbrojona. Dajmy sobie to SIA. Mamy tutaj Satela po SIA, kod strefy. Załóżmy strefa pierwsza, dodajemy sobie jakąś nazwę strefy.
Następnie wybieramy strefę – i tutaj znowu zatrzymam się na chwileczkę. Sygnały uzbrajania i rozbrajania to też jest ważny temat. W tym miejscu, jeżeli korzystacie z SIA lub z Contact ID, nie należy wpisywać nic. Ma to zostać puste, bo programiści zrobili to w ten sposób, że jeżeli przychodzi kod SIA lub Contact ID, on jest rozpoznawany. Te miejsca wykorzystuje się w momencie, kiedy macie jakiś nadajnik pośredni, który wysyła, nie wiem, OFF1, ON2, OFF5 czy A0, A6 albo magiczne 11, tak.
Wtedy należy te kody uzupełnić. W momencie, kiedy mamy to podwojone, czyli mamy nadajnik, który wysyła nam OFF5, i samą centralę, która wysyła nam Contact ID,
to po pierwsze nie polecam robić tego w jednym miejscu, ale jak już koniecznie chcecie, to trzeba wpisać na przykład nasze OFF5 jako wejście zmiany stanu OFF5 i do tego wypisać wszystkie kody, na przykład Contact ID, które mogą się pojawić: E401, E402, E403 i tak dalej. Tych kodów jest około 9, od E400 do E409 z pominięciem 6 i 7, i można je tu oczywiście wszystkie umieścić. Tak jak powiedziałem, jeżeli w danym urządzeniu korzystacie tylko z Contact ID albo tylko z SIA, polecam nie uzupełniać tego miejsca. Na końcu jest bardzo ważny checkbox „Stan strefy wpływa na uzbrojenie obiektu” – należy go zaznaczyć, jeżeli chcemy pokazać klientowi na głównej stronie SafestarGO, czy obiekt jest uzbrojony, czy nie. Mając więcej niż jedną strefę, na przykład pięć – klienta może nie interesować, nie wiem, jakaś komórka czy jakieś konkretne pomieszczenie, które jest osobną strefą, i dla niego na przykład z pięciu stref istotne są trzy – wtedy zaznaczamy „Stan strefy wpływa na stan uzbrojenia obiektu” w tych trzech strefach i w SafestarGO na głównej stronie, jeżeli te trzy strefy będą uzbrojone, pokaże się, że obiekt jest uzbrojony.
Tak samo jest w zakładce Mapa. Bardzo często pytacie, dlaczego obiekt jest na czerwono na mapie, a w stanie logicznym jest już uzbrojony. No bo stan logiczny składał się na przykład z pięciu innych stref, a nikt nie zaznaczył, że stan strefy wpływa na uzbrojenie obiektu pokazane na mapie czy też w SafestarGO. Więc jeżeli jest taka konieczność, zaznaczamy i tyle. Anulowałem to utworzenie strefy, tu strefy są zrobione, są cztery strefy, nawet trzy do tego samego urządzenia…
przepraszam, dwie do tego samego urządzenia, a trzecia do innego. I teraz, jeżeli jest wpisana integracja, to w samej konsoli przy strefach pojawi się operatorowi kłódka – to też za chwilę pokażę, jak skończymy dodawać linie i użytkowników. No i właśnie magiczne linie dla Contact ID. Po prawej stronie dodajemy linie, jeżeli jest konieczność wpisywania linii – jeżeli potrzebujecie wiedzieć, która linia czy który użytkownik jest kim. Wybieramy, z którego urządzenia będziemy analizować kod, podajemy kod – one są trzycyfrowe, czyli na przykład linia 001 – i dodajmy nazwę linii, na przykład „dom”.
Do tego wybieram użytkownika. To jest takie magiczne, bardzo często dostaję pytanie: no tak, ale pan użytkownik to nie jest linia pierwsza. No nie do końca, bo to samo 001 to wejście i użytkownik 001, czyli pani Ania. I dla zaoszczędzenia może nie aż tak dużej ilości miejsca, ale żeby nie wpisywać dwa razy tego samego kodu, jest to w Safestarze w jednym miejscu. System i tak wie, że jeżeli przyjdzie alarm, to podstawi nazwę linii, którą tutaj wpiszemy.
A jeżeli przyjdzie uzbrojenie przez panią Anię, to podstawi nazwę użytkownika Ania, która jest wpisana w tym miejscu. Linia nie jest tożsama z użytkownikiem, mają tylko wspólny ten kod. I to jest tyle. W przypadku SIA, jeżeli przekazywane są nazwy, nie ma konieczności wpisywania ani użytkowników, ani numerów linii. To pokrótce tyle o opisie linii i opisie stref.
Jeżeli chodzi o widok tego na konsoli dla operatora, to mamy strefy, pojawiają nam się kłódki – możliwość rozbrojenia, uzbrojenia takiego systemu, takiej strefy przez operatora. Wyjścia są po prawej stronie w Sterowaniu – jeżeli są dodane w samej Integrze, można sterować tymi wyjściami, tak samo pojawią się one w SafestarGO.
W dokumentacji
Dodawanie urządzeń – wszystkie artykuły (28)Satel – konfiguracja urządzeń (koncentratory SIA)
Dane do konfiguracji Koncentrator ogólny dostępny w Safestar dla urządzeń Satel. Jeżeli w Safestar zostanie wylosowany identyfikator zawierający "0" na pierwszej lub…
Satel – konfiguracja Safestar (koncentrator SIA)
Odbieranie sygnałów z urządzeń Satel za pomocą koncentratora protokołu SIA (DC-09) w formacie danych SIA (DC-04) Opis konfiguracji urządzeń Satel znajduje się…
Podłączenie stacji odbiorczych do Safestar
Większość stacji odbiorczych (np. Pronal Proxy 700) komunikuje się z komputerem przez złącze szeregowe RS-232 (DB9). Żeby Safestar mógł odbierać sygnały ze…
